Strefy gry i stany kart w MTG wyjaśnione

Magic dzieli grę na siedem stref, a każda karta zawsze znajduje się dokładnie w jednej z nich. Twoja biblioteka (library) to potasowana talia odwrócona rewersem do góry, z której dobierasz, ręka (hand) trzyma karty, które możesz zagrać (ukryte przed przeciwnikami), a pole bitwy (battlefield) to wspólny obszar gry, gdzie znajdują się twoje permanenty, jak stworzenia i ziemie. Cmentarz (graveyard) to twój stos kart odrzuconych i zniszczonych, odkryty stos, na który trafiają martwe stworzenia, zużyte zaklęcia i odrzucone karty.

Pozostałe strefy obsługują szczególne sytuacje. Wygnanie (exile) to rodzaj strefy usunięcia z gry, gdzie karty są odkładane, czasem tymczasowo, a czasem na stałe. Stos (stack) to miejsce, gdzie zaklęcia i zdolności czekają na rozpatrzenie, pozwalając graczom zareagować, zanim cokolwiek się wydarzy. Wreszcie strefa dowodzenia (command zone) przechowuje specjalne obiekty gry, najsłynniej twojego dowódcę (Commander) w formacie Commander, a także emblematy i kilka innych wyjątkowych kart.

Karty nieustannie wędrują między strefami w trakcie gry. Dobierasz z biblioteki na rękę, potem grasz kartę, która trafia na stos, a po rozpatrzeniu albo wchodzi na pole bitwy (jeśli jest permanentem), albo trafia na cmentarz (jeśli to Instant lub Sorcery). Gdy stworzenie umiera lub permanent zostaje zniszczony, trafia na cmentarz, a niektóre efekty mogą je potem wygnać, a nawet zwrócić na rękę.

Zrozumienie tych ruchów ma znaczenie, ponieważ wiele zdolności uruchamia się w zależności od tego, dokąd trafia karta. Niektóre karty nagradzają cię, gdy stworzenia umierają (wchodzą na cmentarz), inne uruchamiają się, gdy coś wchodzi na pole bitwy, a strategie oparte na cmentarzu rozwijają się dzięki zapełnianiu tej strefy. Wiedza o tym, w której strefie jest karta i dokąd trafi dalej, jest kluczowa przy planowaniu tur i trafnym odczytywaniu sytuacji na stole.

Na polu bitwy permanenty istnieją w jednej z dwóch orientacji: odtapnięte (ustawione pionowo) lub tapnięte (obrócone na bok). Tapnięcie pokazuje, że permanent został użyty, najczęściej do wyprodukowania many z ziemi lub do ataku stworzeniem. Podczas kroku odtapnięcia (untap step) na początku twojej tury obracasz tapnięte permanenty z powrotem do pionu, by były gotowe do ponownego użycia.

Choroba przyzwania (summoning sickness) to zasada dotycząca stworzeń w turze, w której trafiają pod twoją kontrolę. Stworzenie, które nie było pod twoją kontrolą nieprzerwanie od początku twojej ostatniej tury, nie może atakować ani używać zdolności wymagających tapnięcia (symbol tapnięcia). Zapobiega to atakowaniu w tej samej turze, w której zagrasz stworzenie, choć zdolność Haste usuwa chorobę przyzwania i pozwala stworzeniu atakować lub tapnąć się natychmiast.